De overheid is een veelkoppig monster……in ieder geval een monster met vele gezichten. U merkt dat af en toe als er gedoe is met een vergunning of de openbare ruimte of….Overigens, kom in dat soort gevallen gerust naar mijn wekelijkse spreekuur op het ondernemersplein (elke maandag van 11.00 tot 12.00 uur), dan gaan we het proberen op te lossen. Maar dat terzijde. De rijksoverheid kan er ook wat van. Alleen hebben die niet zo’n handig spreekuur. Een actueel voorbeeld.

 

Rechtbank

Lelystad was voor zijn werkgelegenheid altijd behoorlijk afhankelijk van overheid en zakelijke dienstverlening. Dat is aan het veranderen – gelukkig – maar dat neemt niet weg dat provincie, Rijkswaterstaat, het Openbaar Ministerie, de Raad voor de Kinderbescherming en de rechtbank grote werkgevers zijn. En inderdaad, die krimpen. Het Rijk, aangesproken op haar historische verantwoordelijkheid als het om Lelystad gaat, voelde zich terecht aangesproken toen Openbaar Ministerie, Raad voor de Kinderbescherming en delen van Rijkswaterstaat vertrokken. Dure nieuwe gebouwen leeg en veel verlies van werkgelegenheid. Dus werd er een traject opgestart waarin datzelfde Rijk met provincie en gemeenten onderzocht hoe die gebouwen weer zo gevuld zouden kunnen worden, zo dat de stad er qua werkgelegenheid beter van gaat worden. Dat dat iets gaat kosten weten we zeker… we zitten midden in dat proces.

En toen kwam vorige week maandag het bericht dat onze rechtbank dreigt te worden uitgekleed. Volkomen idioot en in strijd met alle afspraken die we gemaakt hebben. We pikken dat met zijn allen niet. Daarom was ik dan wel weer blij dat rechtbankpersoneel, advocaten en raads- en collegeleden vrijdag door middel van een ludieke actie aandacht gevraagd voor de noodzaak van het behoud van de huidige, volwaardige vestiging van de rechtbank Midden-Nederland in Lelystad. Het plan is in strijd met het nabijheidsprincipe van de rechtspraak en het uitgangspunt dat tenminste in elke provinciehoofdstad een volwaardige rechtbank gevestigd moet zijn. Inwoners van Flevoland zouden, als de plannen doorgaan, grotendeels aangewezen zijn op de rechtbank in Utrecht. Het uitkleden van de huidige vestiging van de rechtbank Midden-Nederland in Lelystad betekent daarnaast ook een groot verlies van directe, hoogwaardige werkgelegenheid in onze provinciehoofdstad, maar ook indirecte werkgelegenheid. Daarnaast leidt het tot kapitaalvernietiging. Een relatief nieuw rijksgebouw in het centrum van Lelystad komt grotendeels leeg te staan. Terwijl de situering van de Lelystadse rechtbank, logistiek gezien, juist ideaal is voor strafzaken met gedetineerden. Gelegen in de nabijheid van meerdere penitentiaire instellingen, waaronder de jeugdgevangenis, is het één van de meest veilige rechtbanken wat aan- en afvoerroutes betreft. We zullen er alles aan doen om een volwaardige rechtbank in Lelystad in stand te houden. Zeker omdat de ‘bezuiniging’ op stenen die met het plan wordt beoogd een vestzak/broekzak-verhaal is. Het ministerie van Justitie is de kosten kwijt, maar het ministerie van Binnenlandse Zaken (de eigenaar van alle rijksgebouwen) krijgt ze over de schutting gegooid. Begrijpt u het nog?

 

Luchtvaartlogica

Nou is niet-begrijpen gelukkig niet alleen het voorrecht van de overheid. Afgelopen week leerde ik ook wel weer iets over het nieuws als het om de luchtvaart gaat. In de Volkskrant van zaterdag staat een kop “Op Lelystad vliegen ? Easyjet lacht er hard om”. Ik lezen. Het hele artikel gaat over de verhouding KLM – Easyjet (en niet over Lelystad). De laatste twee regels luiden: “We popelen om op een uitgebreid Heathrow te vliegen. Lelystad, met alle respect behoort niet tot onze plannen”. ‘Waarom dan niet?’ vraag je je af. Geen idee. EasyJet verlegt haar strategie. Ze willen naar de mainports. Schiphol dus, niet vanwege de overstapfunctie maar met haar point-to-point vluchten. Dus je wil je passagiers die alleen maar rechtstreeks willen vliegen perse opzadelen met de grootschaligheid van die mainport, inclusief ingewikkelde douane en security afhandeling, lange taxitijden en meer van dat. Terwijl er een luchthaven om de hoek licht die goedkoper, efficiënter en sneller is op juist dat type verbindingen. Nou ja, het zal wel luchtvaartlogica zijn. Maar boeiend blijft het dat ook de kop van het artikel in dit geval niet aansluit bij de inhoud… en de inhoud niet bij de logica… we wachten het vrolijk af.

foto: Kees Bakker
foto: Kees Bakker

Ondertussen gaat Schiphol gewoon door met aanbesteding en wij met de afhandeling van de vergunningenprocedures. Dat bleek gelukkig ook uit de succesvolle bijeenkomst op vrijdag 28 augustus 2015: Maintenance 2 Opportunities (M2O) bij het Mechanisch Erfgoed Centrum in Dronten. Een zaal vol ondernemers hoorde hoe die aanbestedingen vorderen en hoe je ook als Flevolands bedrijf aan kunt haken en kunt profiteren. Dat geeft de burger moed, ondanks de dus soms wat wonderlijke berichtgeving.

 

Hulp

En tenslotte nog iets heel anders. Een noodkreet. Ik heb uw hulp nodig. Dagelijks worden we overstroomd door beelden in de media van vluchtelingenstromen. Ook wij willen en moeten onze bijdrage leveren aan de huisvesting van vergunninghouders (asielzoekers die toegelaten zijn) en vluchtelingen. Dat kunnen we niet alleen. Daar hebben we tips voor nodig van ruimten die beschikbaar zijn en die we – al is het maar tijdelijk – in kunnen richten als opvanglocatie. U kent die gebouwen. Help ons. En uiteindelijke helpt u ook uzelf ermee, daar ben ik van overtuigd. Ik citeer een artikel uit 1999 (ja, toen al ! ) van Tanja te Beek, een artikel dat ik lang bewaard heb. Ze schrijft”: “AlS ik tijdens mijn werk bij Vluchtelingenwerk of de COA met vluchtelingen over hun achtergrond praat, valt me vaak op dat ze uit gegoede kringen komen: hun vader was diplomaat of had een eigen zaak, en zelf zaten ze op de universiteit. Dat is toch iets anders dan het beeld dat veel Nederlanders van vluchtelingen hebben: arme analfabete sloebers die niets weten, altijd in een hut hebben gewoond en zich niet aan kunnen passen. Waarom maken we geen gebruik van het menselijk kapitaal (kennis, opleiding, ervaring, talent) dat de asielzoekers meebrengen? Het zou voor zowel asielzoekers/vluchtelingen als voor Nederland beter zijn als vluchtelingen niet slechts als probleem, maar als mogelijkheid, als oplossing worden gezien, bijvoorbeeld voor tekorten op de arbeidsmarkt. Niet alleen vragen ‘Wat kost de opvang van asielzoekers ons?’, maar ook ‘Wat hebben deze mensen te bieden?’ Op die manier zullen vluchtelingen zich meer gewaardeerd voelen, en Nederlanders zullen zich minder bedreigd voelen door al die vluchtelingen ‘die op onze kosten leven.’ En vluchtelingen hébben iets te bieden.”

Ik denk dat het nog steeds heel erg waar is. Maar zelfs zonder deze meerwaarde kunnen we niet langs de zijlijn toekijken. Helpt u? Een berichtje op ja.fackeldey@lelystad.nl is voldoende !