Jop Fackeldey (Fotostudio Wierd)

Pionieren, wat is dat ook al weer ?

Pionieren (Of Sjorren) is volgens Wikipedia het maken van bouwwerken met behulp van touw en houten palen .Ik kan me dat nog van mijn scouting-tijd, inmiddels heel lang geleden, herinneren. Ik mocht overigens nooit pionieren, want volgens deskundigen waren mijn platte knopen “oude wijven”. Dus ben ik vele jaren later maar de politiek ingegaan, maar dat terzijde. Pionieren dus. Daar moest ik aan denken afgelopen weken in alle gesprekken en discussies over de opvang van vluchtelingen. Want de noodopvang in de Schepenen, hoe netjes die er ook uitziet, is een vorm van pionieren. Een heel beschaafde vorm, als je het vergelijkt met tentenkampen, maar dan toch.

Ik moest ook denken aan onze pionierswoningen. Die zijn ooit neergezet om de pioniers te kunnen huisvesten. Pioniers die huis en haard (vrijwillig) verlieten om het land in te gaan polderen. Uit de verhalen weten we dat dat niet altijd makkelijk is geweest. En nu worden we geconfronteerd met een grote groep medemensen die huis en haard, nauwelijks vrijwillig, in de steek hebben moeten laten om te eindigen in een land waarvan ze de taal niet spreken, de gewoonten niet kennen en waarbij ze geen idee hebben of ze daar wel een toekomst op kunnen bouwen. Als ze ergens welkom zouden moeten zijn dan is dat toch in onze polder.

Voor mij staat daarbij voorop dat we de gestage stroom vergunninghouders, dus vluchtelingen met een verblijfsstatus, als inwoners van onze stad de kans te bieden deel uit te maken van onze samenleving. Voorwaarde om deel te kunnen gaan nemen aan de samenleving is dat je er woont, er tussen en er midden in woont. Dat je buren hebt die je op weg kunnen helpen. Tegelijkertijd mag en kan het ook niet zo zijn dat daarmee anderen geen kans meer hebben op woonruimte. Dat zijn dan ook de 2 pijlers van mijn inzet: zorgen dat er mogelijkheden komen om snel (al is het maar tijdelijk) fatsoenlijke woonruimte toe te voegen aan de sociale woningvoorraad en zorgen dat dat verspreid in een stad kan in een mix met woonruimte voor andere werkzoekenden. Dat vraagt nogal wat van de vergunninghouder, maar zeker ook van ons als overheid en samenleving.

Wat we daarbij vergeten is dat die vluchtelingen heel vaak zelf ook pioniers zijn. Anders hadden ze helemaal niet de stap kunnen zetten om hun land te ontvluchten. En als we ze een zetje geven dan kunnen we ook van die pioniers profiteren. Wat denkt U van het verhaal van Abdul Halim al-Attar, een Syrische vluchteling dat 15 dec. Jl. in het AD stond. Hij was, zo stond er, deze zomer nog gefotografeerd in de straten van Beiroet, terwijl hij met zijn slapende dochter op de arm pennen probeerde te verkopen, runt nu drie bedrijven. En het mooie is, het geld daarvoor heeft hij dankzij crowdfunding bij elkaar gekregen.

Zo zijn er inmiddels ook tal van andere verhalen. Juist het bedrijfsleven, en zeker het pionierende polderbedrijfsleven, gaat deze mentaliteit herkennen. Zou het niet mooi zijn als we de zaak om kunnen draaien: over 15 jaar in de dan digitale nieuwmedia “pionier gezocht om ons bedrijf te versterken. Autochtone afkomst geen bezwaar”.

Zo ver zijn we niet, of nog niet. Niemand die het weet. Maar even terug naar de realiteit van nu. We staan aan het begin van een economische opleving. Wat alle economen er verder ook over zeggen (gelukkig las ik laatst in een buitengewoon vermakelijk boekje van Bernard Maris dat economie geen wetenschap is) de ondernemers die ik spreek geloven er weer in. Het mooist werd dat een paar weken terug verwoord tijdens een bedrijfsbezoek: “ik weet eigenlijk niet zo goed wat er veranderd is, de bank is niet makkelijker geworden, ik moet nog steeds hard werken om orders binnen te krijgen, maar ik geloof er zelf weer in. Dus geloven mijn mensen er weer in. En dus geloven mijn klanten me. En dus werkt het weer”. En zo is het maar net. Die pioniers die aan Lelystad begonnen deden dat vooral op hun geloof dat een ideaal verwezenlijkt kon worden. En diegene die er kwamen wonen deden dat alleen maar in het geloof dat ze er iets van konden maken. Diegenen die nu hierheen komen doen dat alleen maar in het geloof dat ze hier wel een bestaan op kunnen bouwen. Dat geloof is de basis van de echte pioniersmentaliteit. En ook al hebben pioniers het niet altijd makkelijk, De Lange Jammer heet niet voor niets de Lange Jammer, ze komen er wel. Samen met het werkbedrijf gaan we kijken op welke wijze wij de vluchtelingen, vergunninghouders moet ik eigenlijk zeggen, die inwoners van onze stad zijn geworden zo snel mogelijk mee kunnen laten participeren in het arbeidsproces. Hoe we hun pionierskwaliteiten kunnen benutten. Want daar hebben we allemaal voordeel van. Pioniert u mee ??

Gerelateerd nieuws

FlevoZine | Contact

Stichting Flevo Zakenfestival
Postbus 1447
1300 BK Almere
email: via contactformulier
0320 - 840 310

FlevoZine | Categorie
FlevoZine | archief